[Fic]~.~.Message for you..Y*P

posted on 25 Jul 2008 23:18 by yujinko-p

มาแล้ว.....ฟิคเรื่องแรกที่ขุดออกมาได้.....555+...

แต่แต่งใหม่นะ..ไม่ได้มีพิมพ์อยู่แล้ว...

เรื่องนี้เราเอามาจากหนังสือการ์ตูนเล่มหนึ่งของคุณ megumi mizusawa....เรื่องนี้เราอ่านมาได้ประมาณ ม.1-2มั้ง

ปัจจุบันก็ ม.2เหมือนกันแต่เป็น ม.มหาลัยนะ...-  _  -

โดยส่ยตัวเราชอบการ์ตูนเรื่องนี้นะ...

 เพราะรู้สึกว่าตรงกับคนอย่างเราจัง...คนที่รักคนที่เป็นดารา...

เราว่าน่าจะมีหลายคนนะที่เป็นเหมือนเราเป็นเหมือนฟิคเรื่องนี้..

ยังไงใครอ่านก็เม้มติชมกันได้นะค่ะ...แต่ขอภาษาสุภาพนะค่ะ..อย่าใช้ภาษารุนแรงน้า...

 ไม่พูดมากแล้วดีกว่าเชิญอ่านเลยค่ะ...

Dozo!!!!!!.............

Message  For  You

Yuichi * Yamapee

Past 1

โทโมะจัง   สุขสันต์วันเกิดจ้า...

จ้า.... ขอบคุณนะ...

เอ็....อะไรวันนี้วันเกิดของโทโมะหรอ...

  เปล่าๆ...ไม่ใชวันเกิดของเจ้าตัวเค้าหรอกจิน.....แต่เป็นวันเกิดของแฟนหน่ะ...

มะ..แหม...คาเมะอย่าพูดอย่างนั้นซิ...ไม่ใช่แฟนซักหน่อย....แค่แอบชอบเค้าฝ่ายเดียวต่างหาก..

…………………………

………………………………………….

…………………………………………………………..

……………………………………………………………………………..

ต่อไปเชิญทุกท่านพบกับนักร้องที่ตอนนี้กำลังมาแรงสุดๆนะครับ  นั่นก็คือวง kat-tun ครับ

วันนี้นอกจาก kat-tun จะมาโปรโมทอัลบั้มแล้ว...จริงๆวันนี้เป็นวันเกิดครบ 23 ปี ของสมาชิกหนึ่งในวง.....คุณนากามารุ  ยูอิจิ  ครับ  แล้วก็เพื่อเป็นการเซอร์ไพร์เล็กๆน้อยๆ...ทางรายการก็ได้เตรียมเค้กวันเกิดไว้ให้แล้วครับ

ว้าว...ขอบคุณมากครับ  เค้กสตรเบอรี่ซะด้วย ของโปรดผมเลย…”

………………….

……………….

--ชอบเค้กสตรเบอรรี่ด้วยหรอ....ก็แหงละ...ก็ยูจังชอบสตรเบอรี่นิ...- -

ต่อมา   เรามาฟังเพลงอัลบั้มใหม่...ของ kat-tun กันเลยละกันนะครับ....เพลง Crazy love ”

 

สวัสดีฮะผู้อ่านทุกคน ขอโทษที่แนะนำตัวช้านะฮะ...พอดีผมดูทีวีเพลินไปนะฮะ...ผมชื่อ ยามาชิตะ โทโมฮิสะ  อายุ 17 นักเรียน ม.ปลาย ปี 3 ฮะ....และรายการทีวีที่ผมกำลังจดจ้องอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่ตอนนี้ก็คือ...รายการเพลงที่มีวง kat-tun มาออกฮะแล้วที่สำคัญเทปรายการวันนี้เป็นเทปที่ตรงกับวันเกิดของคนที่ผมกำลังแอบชอบเค้าข้างเดียวอยู่ด้วยพอดี....นั่นก็คือ นากามารุ  ยูอิจิ  หรือ ยูจังของผม.....เมื่อประมาณ 1 ปีที่แล้วผมได้เห็นยูจังครั้งแรกในรายการทีวี  แล้วก็ไม่รู้เป็นเพราะอะไร....ผมถึงได้หลงหัวปักหัวปำขนาดนี้...ทั้งที่เมื่อก่อนผมก็มองเค้าแบบผ่านๆ เพราะเมื่อเทียบกับคนในวงแล้ว...เค้าก็ไม่ได้เด่นอะไรมาก....แต่พอผมได้ดูรายการของเค้าได้อ่านสัมภาษณ์  แล้วยิ่งได้เห็นเวลาเค้าพูดคุยกับเพื่อนในวงเวลาออกรายการ...และก็ยิ่งเวลาเค้ายิ้ม...ผมก็เริ่มรู้สึกชอบเค้ามากขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ....ชอบจนตอนนี้ไม่รู้จะอธิบายยังไงแล้ว.....

 

  นี่....ทำไมดูทีวีแล้วต้องทำหน้าอย่างนั้นด้วยละ...

คุณแม่....มาตั้งแต่เมื่อไหร่  !!...”

โทโมะ  ลูกนี่ทำตัวแปลกๆน้า....แค่ดูทีวีก็หน้าแดงได้ด้วย...เสียงหยอกล้อของคุณนายยามาชิตะ....ล้อลูกชายคนเดียวอย่างสนุกปาก.....เอ่ยขึ้นอย่างเคยชินทุกครั้งที่เห้นลูกของตนนั่งดูทีวี.....

  พอเลยนะฮะคุณแม่......ไม่ต้องมาล้อเลย...ไปเลยๆคุณพ่อเรียกแล้ว

“..จ้าๆ..ไปก็ได้...จะคลั่งไคล้ดาราอะ...แม่ไม่ว่าหรอกนะ..แต่อย่าคลั่งจนลืมอ่านหนังสือละ..ใกล้จะต้องสอบเข้ามหาลัยแล้ว..เด๋วพ่อเค้าจะว่าเอา

รู้แล้วคร้าบ..............อะไรกันไม่ได้คลั่งซะหน่อย...เราชอบยูจัง...จริงๆต่างหาก...

   

+ห้องนอนลูกปลาทองน้อย+

สเป็คของคนที่ชอบ  ....ต้องเป็นคนใจดี...อ่อนโยน   ผมสั้น  ตาโตๆ  แก้มป่อง...เหมือนปลาทองก็น่ารักดีนะครับ.. 

  อ๊ายยยย------....ตรงกับเราเหมือนกันนะเนี่ย.....”….หนังสือนิตยสารเล่มในมือถูกอ่านไปมาอย่างละเอียดพร้อมกับ เสียงกรี๊ดกร๊าด..ที่ดังมาเป็นระรอก.......ก่อนจะเงียบลงและหยุดอยู่ที่หน้าๆหนึ่งที่เป็นรูปของดาราที่ตนชอบกำลังยืนยิ้มกอดคอกับเพื่อนๆในวง

-- -- ทั้งๆที่ เราชอบ ยูจังมากขนาดนี้....แต่ยูจังกลับไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเราเลย.....ไม่รู้ด้วยซ้ำมั้งว่ามีคนคนนึงที่หลงรักเค้ามากขนาดนี้.....เฮ้อๆ...ทำไมนะ   ทำไมยูจังถึงไม่เป็นพี่ข้างบ้านหรือว่าเป็นคนที่เราคิดว่าน่าจะเอื้อมถึงได้มากกว่านี้......เป็นรักข้างเดียวที่ไม่สามารถสมหวังได้จริงๆซะละมั้ง..-- -- โทโมะนั่งคิดไปอย่างเรื่อยเปื่อยบวกกับน้ำตาที่เริ่มคลอมาที่ดวงตาใสๆอย่างช่วยไม่ได้.....ก่อนจะมองดูไปที่รอบห้องที่มีโปสเตอร์แปะอยู่แล้วก็ยิ้มให้ตัวเองเพื่อเป็นการเรียกกำลังใจอีกครั้ง.-- -- เอาน่าโทโมะ....เราต้องมั่นใจซิ....เรามั่นใจว่าเราต้องได้เจอกันอย่างแน่นอน   ฉันเชื่อว่าโขคชะตาต้องทำให้เราได้พบกันอย่างแน่นอน  ถึงแม้ตอนนี้เราจะยังแค่สามารถบอกรักเค้าได้ผ่านจอทีวีเท่านั้นก็ตาม.......

  

*เช้าวันต่อมา*

หวัดดี.............โทโมะ.....ฉันรู้แล้วละว่านายชอบใคร

  เอ๋.....จิน...รู้แล้วหรอ

แหม.....ก็เมื่อคืนฉันดูรายการเพลงที่มี คาซึยะจัง มาออก อยู่ๆก็ดันมีเซอร์ไพร์วันเกิดใครขึ้นมาก็ไม่รู้.......ฉันก็เลยคิดว่าต้องใช่แน่ๆเลย....คนๆนั้นก็คือ  นากามารุ ยูอิจิ  วง kat-tun วงเดียวกับคาซึยะจังใช่ม๊า~..~..”

  ....อะ....เอ่อ...

เฮ้อ.....แย่เลยน้า...ดันไปชอบดาราแบบนั้น...ก็เป็นรักที่ไม่มีทางสมหวังหน่ะซิน้า.....

...เชอะ....แล้วไงละ  จินไม่ต้องมายุ่งเลย

“ ….ทำไมนายไม่ลองมองคนใกล้ตัวดูละ....แบบคนใกล้ตัวอย่างฉันหน่ะร่างสูงของจิน..พูดพร้อมหันมาทำหน้าเก็กหล่ออย่างเต็มที่.....

คนใกล้ตัวอะไรกัน....

จุ๊ๆ....ไม่รู้ละซิ..ฉันหน่ะเวลาร้องเพลงอะเสียงดียิ่งกว่านายนากามารุ อะไรของนายอีกน้า....เสียงของฉันหน่ะเหมือน อาคานิชิ kat-tunเลยนะ......

จิงหรอ.......นี่ๆ..ร้องให้ฟังหนร่อยซิ

แหม...ร้องต้องนี้คงไม่เหมาะ...........งั้น....หลังเลิกเรียนเราไปร้องคาราโอเกะกันมั้ยละ

อะ.....คงไม่ได้หรอก....วันนี้อัลบั้มใหม่วางแผงแล้ว......ฉันต้องไปร้านซีดีอะ...

อะ....งั้นหรอ   แห้วเลยกรู

  ...จินฉันไปก่อนนะ....ฉันยังไม่ได้เอาการบ้านไปส่งอะ...ไปก่อนนะ...เจอกันที่ห้องนะร่างบางของโทโมะวิ่งไปอย่างรวดเร็วเมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองยังไม่ได้ส่งการบ้านเลย...

“ …นี่ๆ....โทโมะ..ไม่ไปฉันไปแทนก็ได้นะจิน เสียงของร่างขาวที่เดินมาที่หลังพูดขึ้นทันทีหลังจากที่โทโมะวิ่งไป

นาย....ว่างหรือไง..ห๊ะ.......คาเมะ...

อืม...ว่างซิ....แทบฉันยังชอบเสียงของ อาคานิชิ วง kat-tun ด้วย....นายไปแล้วร้องให้ฉันฟังด้วยนะ...คาเมะพูดพร้อมยิ้ม....ตาขีด..เห็นฟันครบ 32 ซี่ให้จินที่ยืนเซ็งๆที่โดนโทโมะปฏิเสธ

เฮ้อ....ไปก็ไป...  จินที่กำลังเซ็งพอหันมาเห็นตาขีดๆกับยิ้มกว้างๆก็ปฏิเสธไม่ลงจึงตอบตกลงพร้อมทั้งเอามือขยี้ไปที่ผมนุ